[{"id":11095171,"name":"G63","trackName":"G63","artistName":"TOQUEL","albumName":"G63","duration":205.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"To infinity and beyond\nΌ,τι ζητήσεις το έχω\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα eh yeah\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\nΠήρα ένα G63 είναι τέρας η μάνα μου λέει να προσέχω\nΜεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι μα ακόμα το τρέχω\nΜε σέβονται μέσα στη UMG με σέβονται μέσα στο ghetto\nΖηλεύουνε οι πούστηδες δεν ασχολούμαι I'm like \"Fuck you\"\nΘέλω το beef μου ωμό A5 Wagyu\nΑυτό είναι δε θέλει πειστήριο\nΠάντα φτύνω δηλητήριο\nΣτον δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\nΣτον πύργο με λέν' όλοι κύριο ye\nΝιώθω ξανά 15 χρονών πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\nTony Montana Don Corleone αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\nΤο άρωμά μου είναι Louis Vuitton αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\nΠράσινο punto μες στην Αχαρνών G Class πάνω στην Ποσειδώνος\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουνε να σε φάνε\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜα αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει ye\nBloody yeah ναι\nΑνοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\nΜα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\nΈχασα τον καλύτερο φίλο μου στα 17 έχω ακόμα πληγή\nΦέτος έκανα καλή σεζόν μακάρι να μπορούσε να το δει\nΑλήθεια δε δίνω δεκάρα για τίποτα πια τα μηνύματά τους μου τη σπάν\nΑν δεν ήτανε για τη δουλειά μου πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\nΔε με νοιάζουνε τα παντελόνια ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\nΟι μοδάτοι γελάν στα ρούχα μπορεί μα στο rap δε μ' αγγίζουνε καν\nΔεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\nΘέλω ένα άδειο δωμάτιο πόσο κοστίζει η ησυχία\nΠού κολλάει ο Toquel με τον Bloody Πίστευα πως ήταν μαλακία\nΑλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία βλέπω δυό παιδιά από την επαρχία\nΗ φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\nΕγώ κι η ήττα πού και πού τα λέμε αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\nΗ μαμά μου λέει να πάω στο ATM να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\nΑλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα τότε πώς στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι\nΑρχίζω κοντεύω τον Ήλιο αγχώνομαι\nΘέλω τον Δαίδαλο να 'ναι κοντά τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\nΠήρες 30 αργύρια ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος σηκώνομαι\nΌλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα άντε κάν' το να τελειώνουμε\nΠιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στον νου μου μπορώ να το κάνω μια μέρα\nΑπλά στο ταξίδι για την ευτυχία φοβάμαι μη χάσω εμένα\nΚαι νιώθω ξανά 15 χρονών έχω βάλει τον νέο μου στόχο\nΣαν φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει μπροστά από ένα νέο καρότο\nΟ δρόμος για την ψυχική μου υγεία το ξέρω καλά θα πονέσει\nΗ κορυφή είναι στενό μονοπάτι δεν έχει για δεύτερο θέση\nΚρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό και αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\nΔεν ξέρω πώς γίναμε έτσι μα αυτό που 'χω γίνει μ' αρέσει\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουνε να σε φάνε\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜα αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει ye","syncedLyrics":"[00:09.43] (To infinity and beyond)\n[00:21.92] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:25.21] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:26.79] Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n[00:28.31] Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n[00:31.43] Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n[00:34.67] Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n[00:37.95] Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n[00:39.52] I'm like fuck you\n[00:41.12] Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n[00:44.28] Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n[00:45.89] Πάντα φτύνω δηλητήριο\n[00:47.40] Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n[00:48.93] Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n[00:50.86] Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[00:52.46] Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n[00:53.89] Tony Montana, Don Corleone\n[00:55.52] Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n[00:57.08] Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n[00:58.68] Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n[01:00.36] Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n[01:01.93] Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n[01:03.53] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[01:05.24] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[01:06.87] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[01:08.35] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[01:09.89] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[01:11.58] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[01:13.04] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[01:14.76] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[01:16.85] \n[01:29.20] Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n[01:32.27] Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n[01:34.98] Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n[01:38.71] Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n[01:41.97] Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n[01:43.70] Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n[01:45.35] Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n[01:46.54] Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n[01:48.35] Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n[01:49.77] Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n[01:51.37] Οι μοδάτοι γελάν\n[01:52.54] Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n[01:55.17] Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n[01:58.37] Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n[02:01.48] Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n[02:03.13] Πίστευα πως ήταν μαλακία\n[02:04.53] Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n[02:06.18] Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n[02:07.96] Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n[02:09.52] Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n[02:11.17] Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n[02:12.62] Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n[02:14.16] Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n[02:15.50] Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n[02:17.47] Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n[02:18.83] Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n[02:21.46] Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n[02:23.56] Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n[02:24.81] Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n[02:26.79] Πήρες τριάντα αργύρια\n[02:27.73] Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n[02:30.02] Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n[02:31.47] Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n[02:33.02] Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n[02:34.64] Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n[02:36.45] Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n[02:37.83] Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n[02:39.39] Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[02:40.89] Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n[02:42.59] Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n[02:44.36] Μπροστά από ένα νέο καρότο\n[02:45.96] Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n[02:47.43] Το ξέρω καλά θα πονέσει\n[02:49.34] Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n[02:50.74] Δεν έχει για δεύτερο θέση\n[02:52.42] Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n[02:53.87] Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n[02:55.58] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[02:56.90] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n[02:58.64] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[03:00.50] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[03:02.07] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[03:03.66] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[03:05.27] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[03:06.77] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[03:08.33] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[03:09.80] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[03:12.53] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: G63\n  artist: TOQUEL\n  album: G63\n  duration_ms: 205000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: (To infinity and beyond)\n  start_ms: 9430\n  end_ms: 21920\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 21920\n  end_ms: 25210\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 25210\n  end_ms: 26790\n- text: Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  start_ms: 26790\n  end_ms: 28310\n- text: Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  start_ms: 28310\n  end_ms: 31430\n- text: Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  start_ms: 31430\n  end_ms: 34670\n- text: Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n  start_ms: 34670\n  end_ms: 37950\n- text: Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  start_ms: 37950\n  end_ms: 39520\n- text: I'm like fuck you\n  start_ms: 39520\n  end_ms: 41120\n- text: Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  start_ms: 41120\n  end_ms: 44280\n- text: Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  start_ms: 44280\n  end_ms: 45890\n- text: Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  start_ms: 45890\n  end_ms: 47400\n- text: Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  start_ms: 47400\n  end_ms: 48930\n- text: Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n  start_ms: 48930\n  end_ms: 50860\n- text: Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 50860\n  end_ms: 52460\n- text: Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  start_ms: 52460\n  end_ms: 53890\n- text: Tony Montana, Don Corleone\n  start_ms: 53890\n  end_ms: 55520\n- text: Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  start_ms: 55520\n  end_ms: 57080\n- text: Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  start_ms: 57080\n  end_ms: 58680\n- text: Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  start_ms: 58680\n  end_ms: 60360\n- text: Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  start_ms: 60360\n  end_ms: 61930\n- text: Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n  start_ms: 61930\n  end_ms: 63530\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 63530\n  end_ms: 65240\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 65240\n  end_ms: 66870\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 66870\n  end_ms: 68350\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 68350\n  end_ms: 69890\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 69890\n  end_ms: 71580\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 71580\n  end_ms: 73040\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 73040\n  end_ms: 74760\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 74760\n  end_ms: 76850\n- text: ''\n  start_ms: 76850\n  end_ms: 89200\n- text: Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  start_ms: 89200\n  end_ms: 92270\n- text: Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  start_ms: 92270\n  end_ms: 94980\n- text: Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  start_ms: 94980\n  end_ms: 98710\n- text: Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n  start_ms: 98710\n  end_ms: 101970\n- text: Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  start_ms: 101970\n  end_ms: 103700\n- text: Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  start_ms: 103700\n  end_ms: 105350\n- text: Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  start_ms: 105350\n  end_ms: 106540\n- text: Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  start_ms: 106540\n  end_ms: 108350\n- text: Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  start_ms: 108350\n  end_ms: 109770\n- text: Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  start_ms: 109770\n  end_ms: 111370\n- text: Οι μοδάτοι γελάν\n  start_ms: 111370\n  end_ms: 112540\n- text: Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n  start_ms: 112540\n  end_ms: 115170\n- text: Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  start_ms: 115170\n  end_ms: 118370\n- text: Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  start_ms: 118370\n  end_ms: 121480\n- text: Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  start_ms: 121480\n  end_ms: 123130\n- text: Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  start_ms: 123130\n  end_ms: 124530\n- text: Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  start_ms: 124530\n  end_ms: 126180\n- text: Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  start_ms: 126180\n  end_ms: 127960\n- text: Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  start_ms: 127960\n  end_ms: 129520\n- text: Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  start_ms: 129520\n  end_ms: 131170\n- text: Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  start_ms: 131170\n  end_ms: 132620\n- text: Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n  start_ms: 132620\n  end_ms: 134160\n- text: Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  start_ms: 134160\n  end_ms: 135500\n- text: Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  start_ms: 135500\n  end_ms: 137470\n- text: Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  start_ms: 137470\n  end_ms: 138830\n- text: Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n  start_ms: 138830\n  end_ms: 141460\n- text: Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  start_ms: 141460\n  end_ms: 143560\n- text: Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  start_ms: 143560\n  end_ms: 144810\n- text: Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  start_ms: 144810\n  end_ms: 146790\n- text: Πήρες τριάντα αργύρια\n  start_ms: 146790\n  end_ms: 147730\n- text: Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  start_ms: 147730\n  end_ms: 150020\n- text: Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  start_ms: 150020\n  end_ms: 151470\n- text: Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n  start_ms: 151470\n  end_ms: 153020\n- text: Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  start_ms: 153020\n  end_ms: 154640\n- text: Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  start_ms: 154640\n  end_ms: 156450\n- text: Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  start_ms: 156450\n  end_ms: 157830\n- text: Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  start_ms: 157830\n  end_ms: 159390\n- text: Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 159390\n  end_ms: 160890\n- text: Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  start_ms: 160890\n  end_ms: 162590\n- text: Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  start_ms: 162590\n  end_ms: 164360\n- text: Μπροστά από ένα νέο καρότο\n  start_ms: 164360\n  end_ms: 165960\n- text: Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  start_ms: 165960\n  end_ms: 167430\n- text: Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  start_ms: 167430\n  end_ms: 169340\n- text: Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  start_ms: 169340\n  end_ms: 170740\n- text: Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  start_ms: 170740\n  end_ms: 172420\n- text: Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  start_ms: 172420\n  end_ms: 173870\n- text: Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  start_ms: 173870\n  end_ms: 175580\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 175580\n  end_ms: 176900\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n  start_ms: 176900\n  end_ms: 178640\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 178640\n  end_ms: 180500\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 180500\n  end_ms: 182070\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 182070\n  end_ms: 183660\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 183660\n  end_ms: 185270\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 185270\n  end_ms: 186770\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 186770\n  end_ms: 188330\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 188330\n  end_ms: 189800\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 189800\n  end_ms: 192530\nplain: |-\n  To infinity and beyond\n  Ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα eh yeah\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Πήρα ένα G63 είναι τέρας η μάνα μου λέει να προσέχω\n  Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι μα ακόμα το τρέχω\n  Με σέβονται μέσα στη UMG με σέβονται μέσα στο ghetto\n  Ζηλεύουνε οι πούστηδες δεν ασχολούμαι I'm like \"Fuck you\"\n  Θέλω το beef μου ωμό A5 Wagyu\n  Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  Στον δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  Στον πύργο με λέν' όλοι κύριο ye\n  Νιώθω ξανά 15 χρονών πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  Tony Montana Don Corleone αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  Το άρωμά μου είναι Louis Vuitton αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  Πράσινο punto μες στην Αχαρνών G Class πάνω στην Ποσειδώνος\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουνε να σε φάνε\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μα αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει ye\n  Bloody yeah ναι\n  Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα 17 έχω ακόμα πληγή\n  Φέτος έκανα καλή σεζόν μακάρι να μπορούσε να το δει\n  Αλήθεια δε δίνω δεκάρα για τίποτα πια τα μηνύματά τους μου τη σπάν\n  Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  Δε με νοιάζουνε τα παντελόνια ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  Οι μοδάτοι γελάν στα ρούχα μπορεί μα στο rap δε μ' αγγίζουνε καν\n  Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  Θέλω ένα άδειο δωμάτιο πόσο κοστίζει η ησυχία\n  Πού κολλάει ο Toquel με τον Bloody Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία βλέπω δυό παιδιά από την επαρχία\n  Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  Εγώ κι η ήττα πού και πού τα λέμε αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n  Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα τότε πώς στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι\n  Αρχίζω κοντεύω τον Ήλιο αγχώνομαι\n  Θέλω τον Δαίδαλο να 'ναι κοντά τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  Πήρες 30 αργύρια ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος σηκώνομαι\n  Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα άντε κάν' το να τελειώνουμε\n  Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στον νου μου μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  Και νιώθω ξανά 15 χρονών έχω βάλει τον νέο μου στόχο\n  Σαν φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει μπροστά από ένα νέο καρότο\n  Ο δρόμος για την ψυχική μου υγεία το ξέρω καλά θα πονέσει\n  Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι δεν έχει για δεύτερο θέση\n  Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό και αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  Δεν ξέρω πώς γίναμε έτσι μα αυτό που 'χω γίνει μ' αρέσει\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουνε να σε φάνε\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μα αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει ye\n"},{"id":33564747,"name":"G63","trackName":"G63","artistName":"TOQUEL","albumName":"G63","duration":185.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"(To infinity and beyond)\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\nΤης λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\nΠήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\nΜεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\nΜε σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\nΖηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\nI'm like fuck you\nΘέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\nΑυτό είναι δε θέλει πειστήριο\nΠάντα φτύνω δηλητήριο\nΣτο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\nΣτον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\nΝιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΠόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\nTony Montana, Don Corleone\nΑν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\nΤ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\nΑν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\nΑπ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\nΣτο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\nΑνοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\nΜα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\nΈχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\nΦέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\nΑλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\nΤα μηνύματα τους μου τη σπαν\nΑν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\nΠιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\nΔεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\nΟύτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\nΟι μοδάτοι γελάν\nΣτα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\nΔεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\nΘέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\nΠου κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\nΠίστευα πως ήταν μαλακία\nΑλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\nΒλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\nΗ φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\nΗ πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\nΕγώ και η ήττα που και που τα λέμε\nΑλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\nΗ μαμά μου λέει να πάω στο ATM\nΝα βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\nΑλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\nΤότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\nΑρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\nΘέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\nΤα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\nΠήρες τριάντα αργύρια\nΉρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\nΌλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\nΆντε κάν' το να τελειώνουμε\n\nΠιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\nΜπορώ να το κάνω μια μέρα\nΑπλά στο ταξίδι για την ευτυχία\nΦοβάμαι μη χάσω εμένα\nΚαι νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΈχω βάλει το νέο μου στόχο\nΣα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\nΜπροστά από ένα νέο καρότο\n\nΟ δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\nΤο ξέρω καλά θα πονέσει\nΗ κορυφή είναι στενό μονοπάτι\nΔεν έχει για δεύτερο θέση\nΚρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\nΚι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah","syncedLyrics":"[00:09.49] (To infinity and beyond)\n[00:15.59] \n[00:21.97] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:25.25] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:26.74] Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n[00:28.31] Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n[00:31.45] Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n[00:34.60] Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n[00:37.98] Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n[00:39.56] I'm like fuck you\n[00:41.18] Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n[00:44.24] Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n[00:45.88] Πάντα φτύνω δηλητήριο\n[00:47.42] Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n[00:48.95] Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n[00:50.86] Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[00:52.41] Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n[00:53.85] Tony Montana, Don Corleone\n[00:55.55] Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n[00:57.03] Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n[00:58.68] Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n[01:00.34] Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n[01:01.99] Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n[01:03.52] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[01:05.24] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[01:06.88] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[01:08.35] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[01:09.83] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[01:11.53] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[01:13.09] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[01:14.75] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[01:17.80] \n[01:29.25] Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n[01:32.27] Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n[01:34.92] Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n[01:38.71] Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n[01:41.91] Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n[01:43.74] Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n[01:45.36] Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n[01:46.52] Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n[01:48.32] Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n[01:49.73] Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n[01:51.31] Οι μοδάτοι γελάν\n[01:52.57] Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n[01:55.12] Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n[01:58.33] Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n[02:01.43] Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n[02:03.18] Πίστευα πως ήταν μαλακία\n[02:04.55] Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n[02:06.19] Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n[02:07.94] Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n[02:09.59] Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n[02:11.17] Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n[02:12.68] Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n[02:14.18] Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n[02:15.50] Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n[02:17.43] Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n[02:18.87] Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n[02:21.46] Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n[02:23.56] Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n[02:24.81] Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n[02:26.74] Πήρες τριάντα αργύρια\n[02:27.72] Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n[02:30.07] Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n[02:31.41] Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n[02:33.05] Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n[02:34.69] Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n[02:36.44] Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n[02:37.89] Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n[02:39.35] Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[02:40.86] Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n[02:42.51] Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n[02:44.38] Μπροστά από ένα νέο καρότο\n[02:45.97] Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n[02:47.49] Το ξέρω καλά θα πονέσει\n[02:49.31] Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n[02:50.70] Δεν έχει για δεύτερο θέση\n[02:52.42] Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n[02:53.89] Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n[02:55.56] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[02:56.92] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n[02:58.63] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[03:00.55] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[03:02.00] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[03:03.61] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[03:05.24] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[03:06.70] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[03:08.34] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[03:09.82] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[03:11.26] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: G63\n  artist: TOQUEL\n  album: G63\n  duration_ms: 185000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: (To infinity and beyond)\n  start_ms: 9490\n  end_ms: 15590\n- text: ''\n  start_ms: 15590\n  end_ms: 21970\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 21970\n  end_ms: 25250\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 25250\n  end_ms: 26740\n- text: Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  start_ms: 26740\n  end_ms: 28310\n- text: Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  start_ms: 28310\n  end_ms: 31450\n- text: Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  start_ms: 31450\n  end_ms: 34600\n- text: Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n  start_ms: 34600\n  end_ms: 37980\n- text: Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  start_ms: 37980\n  end_ms: 39560\n- text: I'm like fuck you\n  start_ms: 39560\n  end_ms: 41180\n- text: Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  start_ms: 41180\n  end_ms: 44240\n- text: Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  start_ms: 44240\n  end_ms: 45880\n- text: Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  start_ms: 45880\n  end_ms: 47420\n- text: Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  start_ms: 47420\n  end_ms: 48950\n- text: Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n  start_ms: 48950\n  end_ms: 50860\n- text: Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 50860\n  end_ms: 52410\n- text: Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  start_ms: 52410\n  end_ms: 53850\n- text: Tony Montana, Don Corleone\n  start_ms: 53850\n  end_ms: 55550\n- text: Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  start_ms: 55550\n  end_ms: 57030\n- text: Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  start_ms: 57030\n  end_ms: 58680\n- text: Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  start_ms: 58680\n  end_ms: 60340\n- text: Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  start_ms: 60340\n  end_ms: 61990\n- text: Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n  start_ms: 61990\n  end_ms: 63520\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 63520\n  end_ms: 65240\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 65240\n  end_ms: 66880\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 66880\n  end_ms: 68350\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 68350\n  end_ms: 69830\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 69830\n  end_ms: 71530\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 71530\n  end_ms: 73090\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 73090\n  end_ms: 74750\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 74750\n  end_ms: 77800\n- text: ''\n  start_ms: 77800\n  end_ms: 89250\n- text: Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  start_ms: 89250\n  end_ms: 92270\n- text: Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  start_ms: 92270\n  end_ms: 94920\n- text: Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  start_ms: 94920\n  end_ms: 98710\n- text: Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n  start_ms: 98710\n  end_ms: 101910\n- text: Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  start_ms: 101910\n  end_ms: 103740\n- text: Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  start_ms: 103740\n  end_ms: 105360\n- text: Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  start_ms: 105360\n  end_ms: 106520\n- text: Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  start_ms: 106520\n  end_ms: 108320\n- text: Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  start_ms: 108320\n  end_ms: 109730\n- text: Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  start_ms: 109730\n  end_ms: 111310\n- text: Οι μοδάτοι γελάν\n  start_ms: 111310\n  end_ms: 112570\n- text: Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n  start_ms: 112570\n  end_ms: 115120\n- text: Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  start_ms: 115120\n  end_ms: 118330\n- text: Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  start_ms: 118330\n  end_ms: 121430\n- text: Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  start_ms: 121430\n  end_ms: 123180\n- text: Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  start_ms: 123180\n  end_ms: 124550\n- text: Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  start_ms: 124550\n  end_ms: 126190\n- text: Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  start_ms: 126190\n  end_ms: 127940\n- text: Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  start_ms: 127940\n  end_ms: 129590\n- text: Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  start_ms: 129590\n  end_ms: 131170\n- text: Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  start_ms: 131170\n  end_ms: 132680\n- text: Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n  start_ms: 132680\n  end_ms: 134180\n- text: Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  start_ms: 134180\n  end_ms: 135500\n- text: Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  start_ms: 135500\n  end_ms: 137430\n- text: Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  start_ms: 137430\n  end_ms: 138870\n- text: Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n  start_ms: 138870\n  end_ms: 141460\n- text: Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  start_ms: 141460\n  end_ms: 143560\n- text: Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  start_ms: 143560\n  end_ms: 144810\n- text: Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  start_ms: 144810\n  end_ms: 146740\n- text: Πήρες τριάντα αργύρια\n  start_ms: 146740\n  end_ms: 147720\n- text: Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  start_ms: 147720\n  end_ms: 150070\n- text: Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  start_ms: 150070\n  end_ms: 151410\n- text: Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n  start_ms: 151410\n  end_ms: 153050\n- text: Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  start_ms: 153050\n  end_ms: 154690\n- text: Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  start_ms: 154690\n  end_ms: 156440\n- text: Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  start_ms: 156440\n  end_ms: 157890\n- text: Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  start_ms: 157890\n  end_ms: 159350\n- text: Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 159350\n  end_ms: 160860\n- text: Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  start_ms: 160860\n  end_ms: 162510\n- text: Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  start_ms: 162510\n  end_ms: 164380\n- text: Μπροστά από ένα νέο καρότο\n  start_ms: 164380\n  end_ms: 165970\n- text: Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  start_ms: 165970\n  end_ms: 167490\n- text: Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  start_ms: 167490\n  end_ms: 169310\n- text: Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  start_ms: 169310\n  end_ms: 170700\n- text: Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  start_ms: 170700\n  end_ms: 172420\n- text: Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  start_ms: 172420\n  end_ms: 173890\n- text: Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  start_ms: 173890\n  end_ms: 175560\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 175560\n  end_ms: 176920\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n  start_ms: 176920\n  end_ms: 178630\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 178630\n  end_ms: 180550\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 180550\n  end_ms: 182000\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 182000\n  end_ms: 183610\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 183610\n  end_ms: 185240\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 185240\n  end_ms: 186700\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 186700\n  end_ms: 188340\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 188340\n  end_ms: 189820\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 189820\n  end_ms: 191260\n- text: ''\n  start_ms: 191260\nplain: |-\n  (To infinity and beyond)\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\n  Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  I'm like fuck you\n  Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\n  Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  Tony Montana, Don Corleone\n  Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\n  Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\n  Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  Οι μοδάτοι γελάν\n  Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\n  Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\n  Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\n  Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  Πήρες τριάντα αργύρια\n  Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n\n  Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  Μπροστά από ένα νέο καρότο\n\n  Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n"},{"id":11417756,"name":"G63","trackName":"G63","artistName":"Toquel","albumName":"Toquel Songs","duration":207.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"(To infinity and beyond)\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\nΤης λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\nΠήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\nΜεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\nΜε σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\nΖηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\nI'm like fuck you\nΘέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\nΑυτό είναι δε θέλει πειστήριο\nΠάντα φτύνω δηλητήριο\nΣτο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\nΣτον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\nΝιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΠόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\nTony Montana, Don Corleone\nΑν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\nΤ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\nΑν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\nΑπ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\nΣτο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\nΑνοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\nΜα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\nΈχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\nΦέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\nΑλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\nΤα μηνύματα τους μου τη σπαν\nΑν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\nΠιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\nΔεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\nΟύτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\nΟι μοδάτοι γελάν\nΣτα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\nΔεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\nΘέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\nΠου κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\nΠίστευα πως ήταν μαλακία\nΑλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\nΒλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\nΗ φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\nΗ πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\nΕγώ και η ήττα που και που τα λέμε\nΑλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\nΗ μαμά μου λέει να πάω στο ATM\nΝα βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\nΑλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\nΤότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\nΑρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\nΘέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\nΤα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\nΠήρες τριάντα αργύρια\nΉρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\nΌλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\nΆντε κάν' το να τελειώνουμε\n\nΠιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\nΜπορώ να το κάνω μια μέρα\nΑπλά στο ταξίδι για την ευτυχία\nΦοβάμαι μη χάσω εμένα\nΚαι νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΈχω βάλει το νέο μου στόχο\nΣα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\nΜπροστά από ένα νέο καρότο\n\nΟ δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\nΤο ξέρω καλά θα πονέσει\nΗ κορυφή είναι στενό μονοπάτι\nΔεν έχει για δεύτερο θέση\nΚρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\nΚι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah","syncedLyrics":null,"lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: G63\n  artist: Toquel\n  album: Toquel Songs\n  duration_ms: 207000\n  instrumental: false\nlines: []\nplain: |-\n  (To infinity and beyond)\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\n  Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  I'm like fuck you\n  Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\n  Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  Tony Montana, Don Corleone\n  Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\n  Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\n  Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  Οι μοδάτοι γελάν\n  Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\n  Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\n  Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\n  Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  Πήρες τριάντα αργύρια\n  Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n\n  Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  Μπροστά από ένα νέο καρότο\n\n  Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n"},{"id":12545634,"name":"G63","trackName":"G63","artistName":"Toquel, Bloody Hawk","albumName":"G63","duration":205.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"(To infinity and beyond)\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\nΤης λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\nΠήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\nΜεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\nΜε σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\nΖηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\nI'm like fuck you\nΘέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\nΑυτό είναι δε θέλει πειστήριο\nΠάντα φτύνω δηλητήριο\nΣτο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\nΣτον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\nΝιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΠόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\nTony Montana, Don Corleone\nΑν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\nΤ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\nΑν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\nΑπ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\nΣτο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\nΑνοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\nΜα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\nΈχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\nΦέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\nΑλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\nΤα μηνύματα τους μου τη σπαν\nΑν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\nΠιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\nΔεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\nΟύτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\nΟι μοδάτοι γελάν\nΣτα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\nΔεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\nΘέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\nΠου κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\nΠίστευα πως ήταν μαλακία\nΑλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\nΒλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\nΗ φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\nΗ πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\nΕγώ και η ήττα που και που τα λέμε\nΑλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\nΗ μαμά μου λέει να πάω στο ATM\nΝα βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\nΑλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\nΤότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\nΑρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\nΘέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\nΤα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\nΠήρες τριάντα αργύρια\nΉρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\nΌλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\nΆντε κάν' το να τελειώνουμε\n\nΠιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\nΜπορώ να το κάνω μια μέρα\nΑπλά στο ταξίδι για την ευτυχία\nΦοβάμαι μη χάσω εμένα\nΚαι νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΈχω βάλει το νέο μου στόχο\nΣα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\nΜπροστά από ένα νέο καρότο\n\nΟ δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\nΤο ξέρω καλά θα πονέσει\nΗ κορυφή είναι στενό μονοπάτι\nΔεν έχει για δεύτερο θέση\nΚρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\nΚι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah","syncedLyrics":"[00:09.49] (To infinity and beyond)\n[00:15.59] \n[00:21.97] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:25.25] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:26.74] Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n[00:28.31] Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n[00:31.45] Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n[00:34.60] Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n[00:37.98] Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n[00:39.56] I'm like fuck you\n[00:41.18] Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n[00:44.24] Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n[00:45.88] Πάντα φτύνω δηλητήριο\n[00:47.42] Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n[00:48.95] Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n[00:50.86] Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[00:52.41] Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n[00:53.85] Tony Montana, Don Corleone\n[00:55.55] Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n[00:57.03] Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n[00:58.68] Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n[01:00.34] Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n[01:01.99] Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n[01:03.52] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[01:05.24] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[01:06.88] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[01:08.35] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[01:09.83] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[01:11.53] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[01:13.09] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[01:14.75] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[01:17.80] \n[01:29.25] Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n[01:32.27] Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n[01:34.92] Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n[01:38.71] Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n[01:41.91] Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n[01:43.74] Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n[01:45.36] Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n[01:46.52] Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n[01:48.32] Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n[01:49.73] Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n[01:51.31] Οι μοδάτοι γελάν\n[01:52.57] Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n[01:55.12] Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n[01:58.33] Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n[02:01.43] Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n[02:03.18] Πίστευα πως ήταν μαλακία\n[02:04.55] Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n[02:06.19] Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n[02:07.94] Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n[02:09.59] Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n[02:11.17] Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n[02:12.68] Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n[02:14.18] Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n[02:15.50] Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n[02:17.43] Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n[02:18.87] Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n[02:21.46] Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n[02:23.56] Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n[02:24.81] Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n[02:26.74] Πήρες τριάντα αργύρια\n[02:27.72] Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n[02:30.07] Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n[02:31.41] Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n[02:33.05] Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n[02:34.69] Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n[02:36.44] Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n[02:37.89] Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n[02:39.35] Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[02:40.86] Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n[02:42.51] Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n[02:44.38] Μπροστά από ένα νέο καρότο\n[02:45.97] Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n[02:47.49] Το ξέρω καλά θα πονέσει\n[02:49.31] Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n[02:50.70] Δεν έχει για δεύτερο θέση\n[02:52.42] Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n[02:53.89] Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n[02:55.56] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[02:56.92] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n[02:58.63] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[03:00.55] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[03:02.00] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[03:03.61] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[03:05.24] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[03:06.70] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[03:08.34] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[03:09.82] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[03:11.26] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: G63\n  artist: Toquel, Bloody Hawk\n  album: G63\n  duration_ms: 205000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: (To infinity and beyond)\n  start_ms: 9490\n  end_ms: 15590\n- text: ''\n  start_ms: 15590\n  end_ms: 21970\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 21970\n  end_ms: 25250\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 25250\n  end_ms: 26740\n- text: Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  start_ms: 26740\n  end_ms: 28310\n- text: Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  start_ms: 28310\n  end_ms: 31450\n- text: Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  start_ms: 31450\n  end_ms: 34600\n- text: Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n  start_ms: 34600\n  end_ms: 37980\n- text: Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  start_ms: 37980\n  end_ms: 39560\n- text: I'm like fuck you\n  start_ms: 39560\n  end_ms: 41180\n- text: Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  start_ms: 41180\n  end_ms: 44240\n- text: Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  start_ms: 44240\n  end_ms: 45880\n- text: Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  start_ms: 45880\n  end_ms: 47420\n- text: Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  start_ms: 47420\n  end_ms: 48950\n- text: Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n  start_ms: 48950\n  end_ms: 50860\n- text: Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 50860\n  end_ms: 52410\n- text: Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  start_ms: 52410\n  end_ms: 53850\n- text: Tony Montana, Don Corleone\n  start_ms: 53850\n  end_ms: 55550\n- text: Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  start_ms: 55550\n  end_ms: 57030\n- text: Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  start_ms: 57030\n  end_ms: 58680\n- text: Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  start_ms: 58680\n  end_ms: 60340\n- text: Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  start_ms: 60340\n  end_ms: 61990\n- text: Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n  start_ms: 61990\n  end_ms: 63520\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 63520\n  end_ms: 65240\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 65240\n  end_ms: 66880\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 66880\n  end_ms: 68350\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 68350\n  end_ms: 69830\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 69830\n  end_ms: 71530\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 71530\n  end_ms: 73090\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 73090\n  end_ms: 74750\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 74750\n  end_ms: 77800\n- text: ''\n  start_ms: 77800\n  end_ms: 89250\n- text: Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  start_ms: 89250\n  end_ms: 92270\n- text: Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  start_ms: 92270\n  end_ms: 94920\n- text: Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  start_ms: 94920\n  end_ms: 98710\n- text: Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n  start_ms: 98710\n  end_ms: 101910\n- text: Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  start_ms: 101910\n  end_ms: 103740\n- text: Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  start_ms: 103740\n  end_ms: 105360\n- text: Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  start_ms: 105360\n  end_ms: 106520\n- text: Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  start_ms: 106520\n  end_ms: 108320\n- text: Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  start_ms: 108320\n  end_ms: 109730\n- text: Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  start_ms: 109730\n  end_ms: 111310\n- text: Οι μοδάτοι γελάν\n  start_ms: 111310\n  end_ms: 112570\n- text: Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n  start_ms: 112570\n  end_ms: 115120\n- text: Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  start_ms: 115120\n  end_ms: 118330\n- text: Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  start_ms: 118330\n  end_ms: 121430\n- text: Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  start_ms: 121430\n  end_ms: 123180\n- text: Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  start_ms: 123180\n  end_ms: 124550\n- text: Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  start_ms: 124550\n  end_ms: 126190\n- text: Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  start_ms: 126190\n  end_ms: 127940\n- text: Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  start_ms: 127940\n  end_ms: 129590\n- text: Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  start_ms: 129590\n  end_ms: 131170\n- text: Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  start_ms: 131170\n  end_ms: 132680\n- text: Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n  start_ms: 132680\n  end_ms: 134180\n- text: Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  start_ms: 134180\n  end_ms: 135500\n- text: Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  start_ms: 135500\n  end_ms: 137430\n- text: Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  start_ms: 137430\n  end_ms: 138870\n- text: Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n  start_ms: 138870\n  end_ms: 141460\n- text: Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  start_ms: 141460\n  end_ms: 143560\n- text: Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  start_ms: 143560\n  end_ms: 144810\n- text: Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  start_ms: 144810\n  end_ms: 146740\n- text: Πήρες τριάντα αργύρια\n  start_ms: 146740\n  end_ms: 147720\n- text: Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  start_ms: 147720\n  end_ms: 150070\n- text: Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  start_ms: 150070\n  end_ms: 151410\n- text: Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n  start_ms: 151410\n  end_ms: 153050\n- text: Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  start_ms: 153050\n  end_ms: 154690\n- text: Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  start_ms: 154690\n  end_ms: 156440\n- text: Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  start_ms: 156440\n  end_ms: 157890\n- text: Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  start_ms: 157890\n  end_ms: 159350\n- text: Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 159350\n  end_ms: 160860\n- text: Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  start_ms: 160860\n  end_ms: 162510\n- text: Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  start_ms: 162510\n  end_ms: 164380\n- text: Μπροστά από ένα νέο καρότο\n  start_ms: 164380\n  end_ms: 165970\n- text: Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  start_ms: 165970\n  end_ms: 167490\n- text: Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  start_ms: 167490\n  end_ms: 169310\n- text: Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  start_ms: 169310\n  end_ms: 170700\n- text: Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  start_ms: 170700\n  end_ms: 172420\n- text: Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  start_ms: 172420\n  end_ms: 173890\n- text: Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  start_ms: 173890\n  end_ms: 175560\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 175560\n  end_ms: 176920\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n  start_ms: 176920\n  end_ms: 178630\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 178630\n  end_ms: 180550\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 180550\n  end_ms: 182000\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 182000\n  end_ms: 183610\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 183610\n  end_ms: 185240\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 185240\n  end_ms: 186700\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 186700\n  end_ms: 188340\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 188340\n  end_ms: 189820\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 189820\n  end_ms: 191260\n- text: ''\n  start_ms: 191260\nplain: |-\n  (To infinity and beyond)\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\n  Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  I'm like fuck you\n  Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\n  Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  Tony Montana, Don Corleone\n  Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\n  Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\n  Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  Οι μοδάτοι γελάν\n  Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\n  Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\n  Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\n  Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  Πήρες τριάντα αργύρια\n  Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n\n  Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  Μπροστά από ένα νέο καρότο\n\n  Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n"},{"id":10743879,"name":"G63","trackName":"G63","artistName":"TOQUEL","albumName":"1111","duration":205.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"(To infinity and beyond)\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\nΔε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\nΤης λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\nΠήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\nΜεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\nΜε σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\nΖηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\nI'm like fuck you\nΘέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\nΑυτό είναι δε θέλει πειστήριο\nΠάντα φτύνω δηλητήριο\nΣτο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\nΣτον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\nΝιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΠόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\nTony Montana, Don Corleone\nΑν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\nΤ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\nΑν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\nΑπ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\nΣτο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\nΑνοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\nΜα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\nΈχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\nΦέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\nΑλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\nΤα μηνύματα τους μου τη σπαν\nΑν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\nΠιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\nΔεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\nΟύτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\nΟι μοδάτοι γελάν\nΣτα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\nΔεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\nΘέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\nΠου κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\nΠίστευα πως ήταν μαλακία\nΑλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\nΒλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\nΗ φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\nΗ πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\nΕγώ και η ήττα που και που τα λέμε\nΑλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\nΗ μαμά μου λέει να πάω στο ATM\nΝα βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\nΑλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\nΤότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\nΑρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\nΘέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\nΤα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\nΠήρες τριάντα αργύρια\nΉρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\nΌλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\nΆντε κάν' το να τελειώνουμε\n\nΠιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\nΜπορώ να το κάνω μια μέρα\nΑπλά στο ταξίδι για την ευτυχία\nΦοβάμαι μη χάσω εμένα\nΚαι νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\nΈχω βάλει το νέο μου στόχο\nΣα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\nΜπροστά από ένα νέο καρότο\n\nΟ δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\nΤο ξέρω καλά θα πονέσει\nΗ κορυφή είναι στενό μονοπάτι\nΔεν έχει για δεύτερο θέση\nΚρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\nΚι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\nΠόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\nΔεν είναι η ζωή μου πια ίδια\nΠόσοι θέλουν να σε φάνε;\nΠόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\nΔεν είναι μάγκας το παίζει\nΔεν ξέρει που πάει θα πέσει\nΔεν ξέρω πως γίναμε έτσι\nΜ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah","syncedLyrics":"[00:09.49] (To infinity and beyond)\n[00:15.59] \n[00:21.97] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:25.25] Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n[00:26.74] Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n[00:28.31] Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n[00:31.45] Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n[00:34.60] Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n[00:37.98] Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n[00:39.56] I'm like fuck you\n[00:41.18] Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n[00:44.24] Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n[00:45.88] Πάντα φτύνω δηλητήριο\n[00:47.42] Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n[00:48.95] Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n[00:50.86] Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[00:52.41] Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n[00:53.85] Tony Montana, Don Corleone\n[00:55.55] Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n[00:57.03] Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n[00:58.68] Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n[01:00.34] Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n[01:01.99] Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n[01:03.52] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[01:05.24] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[01:06.88] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[01:08.35] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[01:09.83] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[01:11.53] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[01:13.09] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[01:14.75] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[01:17.80] \n[01:29.25] Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n[01:32.27] Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n[01:34.92] Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n[01:38.71] Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n[01:41.91] Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n[01:43.74] Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n[01:45.36] Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n[01:46.52] Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n[01:48.32] Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n[01:49.73] Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n[01:51.31] Οι μοδάτοι γελάν\n[01:52.57] Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n[01:55.12] Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n[01:58.33] Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n[02:01.43] Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n[02:03.18] Πίστευα πως ήταν μαλακία\n[02:04.55] Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n[02:06.19] Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n[02:07.94] Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n[02:09.59] Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n[02:11.17] Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n[02:12.68] Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n[02:14.18] Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n[02:15.50] Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n[02:17.43] Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n[02:18.87] Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n[02:21.46] Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n[02:23.56] Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n[02:24.81] Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n[02:26.74] Πήρες τριάντα αργύρια\n[02:27.72] Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n[02:30.07] Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n[02:31.41] Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n[02:33.05] Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n[02:34.69] Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n[02:36.44] Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n[02:37.89] Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n[02:39.35] Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n[02:40.86] Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n[02:42.51] Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n[02:44.38] Μπροστά από ένα νέο καρότο\n[02:45.97] Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n[02:47.49] Το ξέρω καλά θα πονέσει\n[02:49.31] Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n[02:50.70] Δεν έχει για δεύτερο θέση\n[02:52.42] Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n[02:53.89] Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n[02:55.56] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[02:56.92] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n[02:58.63] Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n[03:00.55] Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n[03:02.00] Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n[03:03.61] Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n[03:05.24] Δεν είναι μάγκας το παίζει\n[03:06.70] Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n[03:08.34] Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n[03:09.82] Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n[03:11.26] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: G63\n  artist: TOQUEL\n  album: '1111'\n  duration_ms: 205000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: (To infinity and beyond)\n  start_ms: 9490\n  end_ms: 15590\n- text: ''\n  start_ms: 15590\n  end_ms: 21970\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 21970\n  end_ms: 25250\n- text: Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  start_ms: 25250\n  end_ms: 26740\n- text: Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  start_ms: 26740\n  end_ms: 28310\n- text: Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  start_ms: 28310\n  end_ms: 31450\n- text: Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  start_ms: 31450\n  end_ms: 34600\n- text: Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n  start_ms: 34600\n  end_ms: 37980\n- text: Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  start_ms: 37980\n  end_ms: 39560\n- text: I'm like fuck you\n  start_ms: 39560\n  end_ms: 41180\n- text: Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  start_ms: 41180\n  end_ms: 44240\n- text: Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  start_ms: 44240\n  end_ms: 45880\n- text: Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  start_ms: 45880\n  end_ms: 47420\n- text: Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  start_ms: 47420\n  end_ms: 48950\n- text: Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n  start_ms: 48950\n  end_ms: 50860\n- text: Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 50860\n  end_ms: 52410\n- text: Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  start_ms: 52410\n  end_ms: 53850\n- text: Tony Montana, Don Corleone\n  start_ms: 53850\n  end_ms: 55550\n- text: Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  start_ms: 55550\n  end_ms: 57030\n- text: Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  start_ms: 57030\n  end_ms: 58680\n- text: Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  start_ms: 58680\n  end_ms: 60340\n- text: Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  start_ms: 60340\n  end_ms: 61990\n- text: Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n  start_ms: 61990\n  end_ms: 63520\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 63520\n  end_ms: 65240\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 65240\n  end_ms: 66880\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 66880\n  end_ms: 68350\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 68350\n  end_ms: 69830\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 69830\n  end_ms: 71530\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 71530\n  end_ms: 73090\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 73090\n  end_ms: 74750\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 74750\n  end_ms: 77800\n- text: ''\n  start_ms: 77800\n  end_ms: 89250\n- text: Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  start_ms: 89250\n  end_ms: 92270\n- text: Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  start_ms: 92270\n  end_ms: 94920\n- text: Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  start_ms: 94920\n  end_ms: 98710\n- text: Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n  start_ms: 98710\n  end_ms: 101910\n- text: Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  start_ms: 101910\n  end_ms: 103740\n- text: Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  start_ms: 103740\n  end_ms: 105360\n- text: Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  start_ms: 105360\n  end_ms: 106520\n- text: Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  start_ms: 106520\n  end_ms: 108320\n- text: Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  start_ms: 108320\n  end_ms: 109730\n- text: Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  start_ms: 109730\n  end_ms: 111310\n- text: Οι μοδάτοι γελάν\n  start_ms: 111310\n  end_ms: 112570\n- text: Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n  start_ms: 112570\n  end_ms: 115120\n- text: Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  start_ms: 115120\n  end_ms: 118330\n- text: Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  start_ms: 118330\n  end_ms: 121430\n- text: Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  start_ms: 121430\n  end_ms: 123180\n- text: Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  start_ms: 123180\n  end_ms: 124550\n- text: Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  start_ms: 124550\n  end_ms: 126190\n- text: Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  start_ms: 126190\n  end_ms: 127940\n- text: Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  start_ms: 127940\n  end_ms: 129590\n- text: Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  start_ms: 129590\n  end_ms: 131170\n- text: Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  start_ms: 131170\n  end_ms: 132680\n- text: Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n  start_ms: 132680\n  end_ms: 134180\n- text: Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  start_ms: 134180\n  end_ms: 135500\n- text: Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  start_ms: 135500\n  end_ms: 137430\n- text: Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  start_ms: 137430\n  end_ms: 138870\n- text: Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n  start_ms: 138870\n  end_ms: 141460\n- text: Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  start_ms: 141460\n  end_ms: 143560\n- text: Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  start_ms: 143560\n  end_ms: 144810\n- text: Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  start_ms: 144810\n  end_ms: 146740\n- text: Πήρες τριάντα αργύρια\n  start_ms: 146740\n  end_ms: 147720\n- text: Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  start_ms: 147720\n  end_ms: 150070\n- text: Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  start_ms: 150070\n  end_ms: 151410\n- text: Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n  start_ms: 151410\n  end_ms: 153050\n- text: Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  start_ms: 153050\n  end_ms: 154690\n- text: Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  start_ms: 154690\n  end_ms: 156440\n- text: Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  start_ms: 156440\n  end_ms: 157890\n- text: Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  start_ms: 157890\n  end_ms: 159350\n- text: Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  start_ms: 159350\n  end_ms: 160860\n- text: Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  start_ms: 160860\n  end_ms: 162510\n- text: Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  start_ms: 162510\n  end_ms: 164380\n- text: Μπροστά από ένα νέο καρότο\n  start_ms: 164380\n  end_ms: 165970\n- text: Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  start_ms: 165970\n  end_ms: 167490\n- text: Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  start_ms: 167490\n  end_ms: 169310\n- text: Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  start_ms: 169310\n  end_ms: 170700\n- text: Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  start_ms: 170700\n  end_ms: 172420\n- text: Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  start_ms: 172420\n  end_ms: 173890\n- text: Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  start_ms: 173890\n  end_ms: 175560\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 175560\n  end_ms: 176920\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n  start_ms: 176920\n  end_ms: 178630\n- text: Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  start_ms: 178630\n  end_ms: 180550\n- text: Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  start_ms: 180550\n  end_ms: 182000\n- text: Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  start_ms: 182000\n  end_ms: 183610\n- text: Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  start_ms: 183610\n  end_ms: 185240\n- text: Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  start_ms: 185240\n  end_ms: 186700\n- text: Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  start_ms: 186700\n  end_ms: 188340\n- text: Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  start_ms: 188340\n  end_ms: 189820\n- text: Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n  start_ms: 189820\n  end_ms: 191260\n- text: ''\n  start_ms: 191260\nplain: |-\n  (To infinity and beyond)\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n\n  Δε θα σου λείψει πια τίποτα μπέσα\n  Της λέω ό,τι ζητήσεις το έχω\n  Πήρα ένα G63 είναι τέρας, η μάνα μου λέει να προσέχω\n  Μεγάλωσα δύσκολα κι έβγαλα τόσο κασέρι, μα ακόμα το τρέχω\n  Με σέβονται μέσα στη UMG, με σέβονται μέσα στο γκέτο\n\n  Ζηλεύουν οι πούστηδες δεν ασχολούμαι\n  I'm like fuck you\n  Θέλω το beef μου ωμό, A5 wagyu\n  Αυτό είναι δε θέλει πειστήριο\n  Πάντα φτύνω δηλητήριο\n  Στο δρόμο φωνάζουνε μάγκα μου\n  Στον Πύργο με λένε όλοι κύριο\n\n  Νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Πόσο καλά μας μεγάλωσε ο χρόνος\n  Tony Montana, Don Corleone\n  Αν μπω μες στο booth γίνομαι δολοφόνος\n  Τ' άρωμα μου είναι Louis Vuitton\n  Αν μπω μες στο studio μυρίζει σαν δρόμος\n  Απ' το πράσινο Punto μες στην Αχαρνών\n  Στο G-class πάνω στην Ποσειδώνος\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n\n  Ανοίγω σαμπάνιες και λέω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή\n  Μα ό,τι κι αν γίνει τα πόδια μου πρέπει να μείνουν στη γη\n  Έχασα τον καλύτερο φίλο μου στα δεκαεφτά, έχω ακόμα πληγή\n  Φέτος έκανα καλή σεζόν, μακάρι να μπορούσε να το δει\n\n  Αλήθεια δεν δίνω δεκάρα για τίποτα πια\n  Τα μηνύματα τους μου τη σπαν\n  Αν δεν ήτανε για τη δουλειά μου\n  Πιστεύω δε θα 'χα τηλέφωνο καν\n  Δεν με νοιάζουνε τα παντελόνια\n  Ούτε μια φορά δεν έχω πάει για ψώνια\n  Οι μοδάτοι γελάν\n  Στα ρούχα μπορεί μα στο ραπ δε μ' αγγίζουνε καν\n\n  Δεν καταλαβαίνουν τι ζητάω στα πεντάστερα ξενοδοχεία\n  Θέλω ένα άδειο δωμάτιο, πόσο κοστίζει η ησυχία\n  Που κολλάει ο Toquel με τον Bloody;\n  Πίστευα πως ήταν μαλακία\n  Αλλά τώρα βλέπω τα κοινά σημεία\n  Βλέπω δυο παιδιά από την επαρχία\n  Η φτώχεια έχει ένα δικό της στυλ\n  Η πείνα δεν κοιτάει trap ή drill\n  Εγώ και η ήττα που και που τα λέμε\n  Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε φίλοι\n\n  Η μαμά μου λέει να πάω στο ATM\n  Να βγάλω τα λεφτά να πάω ένα ταξίδι\n  Αλλά αν δεν τα χάσω ή δεν τα πάρω όλα\n  Τότε πως στο διάολο θα γίνουμε θρύλοι;\n\n  Αρχίζω κοντεύω τον ήλιο, αγχώνομαι\n  Θέλω το Δαίδαλο να 'ναι κοντά\n  Τα φτερά μου αρχίζουν και λιώνουνε\n  Πήρες τριάντα αργύρια\n  Ήρθες στο τραπέζι σαν φίλος, σηκώνομαι\n  Όλοι ξέρουν τι θα κάνεις τώρα\n  Άντε κάν' το να τελειώνουμε\n\n  Πιστεύω πως ό,τι κι αν βάλω στο νου μου\n  Μπορώ να το κάνω μια μέρα\n  Απλά στο ταξίδι για την ευτυχία\n  Φοβάμαι μη χάσω εμένα\n  Και νιώθω ξανά δεκαπέντε χρονών\n  Έχω βάλει το νέο μου στόχο\n  Σα φυλακισμένο κουνέλι που τρέχει\n  Μπροστά από ένα νέο καρότο\n\n  Ο δρόμος για τη ψυχική μου υγεία\n  Το ξέρω καλά θα πονέσει\n  Η κορυφή είναι στενό μονοπάτι\n  Δεν έχει για δεύτερο θέση\n  Κρεμάω τη νίκη μου στον ουρανό\n  Κι αφήνω ένα δάκρυ να πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει\n\n  Πόσο ακόμα πάνω θα πάμε;\n  Δεν είναι η ζωή μου πια ίδια\n  Πόσοι θέλουν να σε φάνε;\n  Πόσοι θα σου κλάσουν τ' αρχίδια\n  Δεν είναι μάγκας το παίζει\n  Δεν ξέρει που πάει θα πέσει\n  Δεν ξέρω πως γίναμε έτσι\n  Μ' αυτό που έχω γίνει μ' αρέσει, yeah\n"}]