[{"id":16354731,"name":"Nyxterides","trackName":"Nyxterides","artistName":"LEX","albumName":"G.T.K.","duration":207.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\nΑν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\nΜπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\nΚι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\nΖω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\nΓια τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\nΑπό τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\nΑπό μικρό παιδί, μου λέγανε\nΚάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\nΟι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\nΜα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\nΛένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\nΤο χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\nΕγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\nΟι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\nΠροσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\nΓιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\nΚι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\nΓιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\nΑφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\nΌσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\nΔεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\nΔεν έχω beef, δεν δίνω clout\nΤους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\nΗ Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\nΛες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\nΔεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\nΠαίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\nΜας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\nΤους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\nΚαι επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\nΠεριμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\nΉ σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\nΚαλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\nΜα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\nΞέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\nΔεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\nΟι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\nΜένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\nΤα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\nΝευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi","syncedLyrics":"[00:28.78] Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n[00:31.15] Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n[00:33.53] Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n[00:35.37] Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n[00:38.27] Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n[00:42.75] Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n[00:44.56] Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n[00:47.66] Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n[00:49.95] Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n[00:51.56] Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n[00:54.02] Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n[00:57.19] Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n[00:59.33] Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n[01:01.75] Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n[01:03.54] Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n[01:06.18] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[01:08.53] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[01:10.92] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:13.34] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:16.20] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[01:17.58] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[01:20.47] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:22.72] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:25.43] Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n[01:27.12] Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n[01:29.41] Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n[01:31.89] Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n[01:34.41] Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n[01:36.53] Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n[01:39.17] Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n[01:41.05] Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n[01:43.82] Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n[01:45.82] Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n[01:48.38] Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n[01:50.79] Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n[01:52.90] Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n[01:55.43] Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n[01:57.56] Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n[02:00.06] Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n[02:02.69] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:05.02] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:07.58] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:09.89] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:12.66] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[02:14.03] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[02:16.83] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:19.24] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:21.37] Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n[02:23.45] Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n[02:25.89] Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n[02:27.98] Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n[02:30.63] Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n[02:33.06] Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n[02:35.40] Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n[02:37.37] Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n[02:40.08] Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n[02:42.12] Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n[02:44.87] Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n[02:47.20] Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n[02:49.75] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:52.04] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:54.55] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:56.87] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:59.77] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[03:01.04] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[03:03.97] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[03:06.37] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[03:08.38] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: Nyxterides\n  artist: LEX\n  album: G.T.K.\n  duration_ms: 207000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  start_ms: 28780\n  end_ms: 31150\n- text: Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  start_ms: 31150\n  end_ms: 33530\n- text: Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  start_ms: 33530\n  end_ms: 35370\n- text: Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  start_ms: 35370\n  end_ms: 38270\n- text: Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  start_ms: 38270\n  end_ms: 42750\n- text: Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  start_ms: 42750\n  end_ms: 44560\n- text: Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n  start_ms: 44560\n  end_ms: 47660\n- text: Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  start_ms: 47660\n  end_ms: 49950\n- text: Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  start_ms: 49950\n  end_ms: 51560\n- text: Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  start_ms: 51560\n  end_ms: 54020\n- text: Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  start_ms: 54020\n  end_ms: 57190\n- text: Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  start_ms: 57190\n  end_ms: 59330\n- text: Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  start_ms: 59330\n  end_ms: 61750\n- text: Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  start_ms: 61750\n  end_ms: 63540\n- text: Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n  start_ms: 63540\n  end_ms: 66180\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 66180\n  end_ms: 68530\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 68530\n  end_ms: 70920\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 70920\n  end_ms: 73340\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 73340\n  end_ms: 76200\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 76200\n  end_ms: 77580\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 77580\n  end_ms: 80470\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 80470\n  end_ms: 82720\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 82720\n  end_ms: 85430\n- text: Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  start_ms: 85430\n  end_ms: 87120\n- text: Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  start_ms: 87120\n  end_ms: 89410\n- text: Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  start_ms: 89410\n  end_ms: 91890\n- text: Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  start_ms: 91890\n  end_ms: 94410\n- text: Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  start_ms: 94410\n  end_ms: 96530\n- text: Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  start_ms: 96530\n  end_ms: 99170\n- text: Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  start_ms: 99170\n  end_ms: 101050\n- text: Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n  start_ms: 101050\n  end_ms: 103820\n- text: Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  start_ms: 103820\n  end_ms: 105820\n- text: Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  start_ms: 105820\n  end_ms: 108380\n- text: Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  start_ms: 108380\n  end_ms: 110790\n- text: Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  start_ms: 110790\n  end_ms: 112900\n- text: Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  start_ms: 112900\n  end_ms: 115430\n- text: Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  start_ms: 115430\n  end_ms: 117560\n- text: Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  start_ms: 117560\n  end_ms: 120060\n- text: Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n  start_ms: 120060\n  end_ms: 122690\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 122690\n  end_ms: 125020\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 125020\n  end_ms: 127580\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 127580\n  end_ms: 129890\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 129890\n  end_ms: 132660\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 132660\n  end_ms: 134030\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 134030\n  end_ms: 136830\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 136830\n  end_ms: 139240\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 139240\n  end_ms: 141370\n- text: Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  start_ms: 141370\n  end_ms: 143450\n- text: Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  start_ms: 143450\n  end_ms: 145890\n- text: Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  start_ms: 145890\n  end_ms: 147980\n- text: Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  start_ms: 147980\n  end_ms: 150630\n- text: Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  start_ms: 150630\n  end_ms: 153060\n- text: Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n  start_ms: 153060\n  end_ms: 155400\n- text: Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  start_ms: 155400\n  end_ms: 157370\n- text: Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  start_ms: 157370\n  end_ms: 160080\n- text: Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  start_ms: 160080\n  end_ms: 162120\n- text: Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  start_ms: 162120\n  end_ms: 164870\n- text: Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  start_ms: 164870\n  end_ms: 167200\n- text: Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n  start_ms: 167200\n  end_ms: 169750\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 169750\n  end_ms: 172040\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 172040\n  end_ms: 174550\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 174550\n  end_ms: 176870\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 176870\n  end_ms: 179770\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 179770\n  end_ms: 181040\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 181040\n  end_ms: 183970\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 183970\n  end_ms: 186370\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 186370\n  end_ms: 188380\n- text: ''\n  start_ms: 188380\nplain: |-\n  Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\n  Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\n  Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\n  Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n"},{"id":30339336,"name":"Nyxterides (Paused)","trackName":"Nyxterides (Paused)","artistName":"LEX","albumName":"G.T.K.","duration":207.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\nΑν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\nΜπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\nΚι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\nΖω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\nΓια τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\nΑπό τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\nΑπό μικρό παιδί, μου λέγανε\nΚάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\nΟι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\nΜα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\nΛένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\nΤο χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\nΕγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\nΟι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\nΠροσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\nΓιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\nΚι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\nΓιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\nΑφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\nΌσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\nΔεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\nΔεν έχω beef, δεν δίνω clout\nΤους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\nΗ Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\nΛες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\nΔεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\nΠαίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\nΜας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\nΤους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\nΚαι επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\nΠεριμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\nΉ σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\nΚαλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\nΜα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\nΞέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\nΔεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\nΟι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\nΜένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\nΤα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\nΝευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi","syncedLyrics":"[00:28.70] Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n[00:31.11] Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n[00:33.59] Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n[00:35.31] Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n[00:38.22] Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n[00:42.70] Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n[00:44.53] Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n[00:47.65] Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n[00:49.90] Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n[00:51.52] Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n[00:54.02] Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n[00:57.15] Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n[00:59.32] Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n[01:01.76] Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n[01:03.50] Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n[01:06.19] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[01:08.55] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[01:10.98] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:13.39] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:16.25] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[01:17.54] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[01:20.44] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:22.74] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:25.44] Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n[01:27.18] Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n[01:29.44] Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n[01:31.81] Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n[01:34.47] Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n[01:36.52] Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n[01:39.12] Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n[01:41.04] Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n[01:43.86] Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n[01:45.87] Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n[01:48.39] Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n[01:50.78] Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n[01:52.92] Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n[01:55.42] Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n[01:57.58] Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n[02:00.08] Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n[02:02.60] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:05.00] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:07.56] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:09.84] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:12.66] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[02:14.02] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[02:16.85] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:19.25] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:21.38] Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n[02:23.47] Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n[02:25.86] Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n[02:27.97] Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n[02:30.66] Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n[02:33.02] Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n[02:35.41] Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n[02:37.35] Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n[02:40.04] Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n[02:42.19] Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n[02:44.85] Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n[02:47.29] Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n[02:49.72] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:52.08] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:54.53] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:56.88] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:59.75] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[03:01.03] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[03:03.97] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[03:06.37] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[03:07.66] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: Nyxterides (Paused)\n  artist: LEX\n  album: G.T.K.\n  duration_ms: 207000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  start_ms: 28700\n  end_ms: 31110\n- text: Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  start_ms: 31110\n  end_ms: 33590\n- text: Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  start_ms: 33590\n  end_ms: 35310\n- text: Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  start_ms: 35310\n  end_ms: 38220\n- text: Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  start_ms: 38220\n  end_ms: 42700\n- text: Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  start_ms: 42700\n  end_ms: 44530\n- text: Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n  start_ms: 44530\n  end_ms: 47650\n- text: Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  start_ms: 47650\n  end_ms: 49900\n- text: Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  start_ms: 49900\n  end_ms: 51520\n- text: Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  start_ms: 51520\n  end_ms: 54020\n- text: Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  start_ms: 54020\n  end_ms: 57150\n- text: Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  start_ms: 57150\n  end_ms: 59320\n- text: Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  start_ms: 59320\n  end_ms: 61760\n- text: Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  start_ms: 61760\n  end_ms: 63500\n- text: Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n  start_ms: 63500\n  end_ms: 66190\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 66190\n  end_ms: 68550\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 68550\n  end_ms: 70980\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 70980\n  end_ms: 73390\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 73390\n  end_ms: 76250\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 76250\n  end_ms: 77540\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 77540\n  end_ms: 80440\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 80440\n  end_ms: 82740\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 82740\n  end_ms: 85440\n- text: Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  start_ms: 85440\n  end_ms: 87180\n- text: Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  start_ms: 87180\n  end_ms: 89440\n- text: Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  start_ms: 89440\n  end_ms: 91810\n- text: Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  start_ms: 91810\n  end_ms: 94470\n- text: Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  start_ms: 94470\n  end_ms: 96520\n- text: Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  start_ms: 96520\n  end_ms: 99120\n- text: Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  start_ms: 99120\n  end_ms: 101040\n- text: Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n  start_ms: 101040\n  end_ms: 103860\n- text: Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  start_ms: 103860\n  end_ms: 105870\n- text: Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  start_ms: 105870\n  end_ms: 108390\n- text: Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  start_ms: 108390\n  end_ms: 110780\n- text: Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  start_ms: 110780\n  end_ms: 112920\n- text: Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  start_ms: 112920\n  end_ms: 115420\n- text: Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  start_ms: 115420\n  end_ms: 117580\n- text: Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  start_ms: 117580\n  end_ms: 120080\n- text: Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n  start_ms: 120080\n  end_ms: 122600\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 122600\n  end_ms: 125000\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 125000\n  end_ms: 127560\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 127560\n  end_ms: 129840\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 129840\n  end_ms: 132660\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 132660\n  end_ms: 134020\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 134020\n  end_ms: 136850\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 136850\n  end_ms: 139250\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 139250\n  end_ms: 141380\n- text: Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  start_ms: 141380\n  end_ms: 143470\n- text: Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  start_ms: 143470\n  end_ms: 145860\n- text: Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  start_ms: 145860\n  end_ms: 147970\n- text: Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  start_ms: 147970\n  end_ms: 150660\n- text: Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  start_ms: 150660\n  end_ms: 153020\n- text: Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n  start_ms: 153020\n  end_ms: 155410\n- text: Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  start_ms: 155410\n  end_ms: 157350\n- text: Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  start_ms: 157350\n  end_ms: 160040\n- text: Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  start_ms: 160040\n  end_ms: 162190\n- text: Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  start_ms: 162190\n  end_ms: 164850\n- text: Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  start_ms: 164850\n  end_ms: 167290\n- text: Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n  start_ms: 167290\n  end_ms: 169720\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 169720\n  end_ms: 172080\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 172080\n  end_ms: 174530\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 174530\n  end_ms: 176880\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 176880\n  end_ms: 179750\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 179750\n  end_ms: 181030\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 181030\n  end_ms: 183970\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 183970\n  end_ms: 186370\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 186370\n  end_ms: 187660\n- text: ''\n  start_ms: 187660\nplain: |-\n  Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\n  Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\n  Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\n  Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n"},{"id":16996736,"name":"Nyxterides","trackName":"Nyxterides","artistName":"LEX/Dof Twogee","albumName":"G.T.K.","duration":207.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\nΑν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\nΜπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\nΚι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\nΖω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\nΓια τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\nΑπό τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\nΑπό μικρό παιδί, μου λέγανε\nΚάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\nΟι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\nΜα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\nΛένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\nΤο χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\nΕγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\nΟι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\nΠροσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\nΓιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\nΚι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\nΓιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\nΑφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\nΌσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\nΔεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\nΔεν έχω beef, δεν δίνω clout\nΤους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\nΗ Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\nΛες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\nΔεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\nΠαίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\nΜας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\nΤους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\nΚαι επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\nΠεριμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\nΉ σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\nΚαλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\nΜα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\nΞέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\nΔεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\nΟι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\nΜένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\nΤα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\nΝευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi","syncedLyrics":"[00:28.78] Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n[00:31.15] Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n[00:33.53] Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n[00:35.37] Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n[00:38.27] Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n[00:42.75] Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n[00:44.56] Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n[00:47.66] Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n[00:49.95] Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n[00:51.56] Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n[00:54.02] Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n[00:57.19] Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n[00:59.33] Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n[01:01.75] Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n[01:03.54] Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n[01:06.18] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[01:08.53] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[01:10.92] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:13.34] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:16.20] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[01:17.58] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[01:20.47] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:22.72] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:25.43] Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n[01:27.12] Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n[01:29.41] Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n[01:31.89] Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n[01:34.41] Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n[01:36.53] Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n[01:39.17] Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n[01:41.05] Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n[01:43.82] Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n[01:45.82] Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n[01:48.38] Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n[01:50.79] Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n[01:52.90] Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n[01:55.43] Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n[01:57.56] Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n[02:00.06] Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n[02:02.69] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:05.02] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:07.58] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:09.89] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:12.66] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[02:14.03] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[02:16.83] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:19.24] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:21.37] Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n[02:23.45] Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n[02:25.89] Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n[02:27.98] Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n[02:30.63] Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n[02:33.06] Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n[02:35.40] Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n[02:37.37] Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n[02:40.08] Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n[02:42.12] Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n[02:44.87] Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n[02:47.20] Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n[02:49.75] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:52.04] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:54.55] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:56.87] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:59.77] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[03:01.04] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[03:03.97] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[03:06.37] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[03:08.38] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: Nyxterides\n  artist: LEX/Dof Twogee\n  album: G.T.K.\n  duration_ms: 207000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  start_ms: 28780\n  end_ms: 31150\n- text: Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  start_ms: 31150\n  end_ms: 33530\n- text: Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  start_ms: 33530\n  end_ms: 35370\n- text: Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  start_ms: 35370\n  end_ms: 38270\n- text: Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  start_ms: 38270\n  end_ms: 42750\n- text: Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  start_ms: 42750\n  end_ms: 44560\n- text: Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n  start_ms: 44560\n  end_ms: 47660\n- text: Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  start_ms: 47660\n  end_ms: 49950\n- text: Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  start_ms: 49950\n  end_ms: 51560\n- text: Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  start_ms: 51560\n  end_ms: 54020\n- text: Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  start_ms: 54020\n  end_ms: 57190\n- text: Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  start_ms: 57190\n  end_ms: 59330\n- text: Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  start_ms: 59330\n  end_ms: 61750\n- text: Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  start_ms: 61750\n  end_ms: 63540\n- text: Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n  start_ms: 63540\n  end_ms: 66180\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 66180\n  end_ms: 68530\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 68530\n  end_ms: 70920\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 70920\n  end_ms: 73340\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 73340\n  end_ms: 76200\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 76200\n  end_ms: 77580\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 77580\n  end_ms: 80470\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 80470\n  end_ms: 82720\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 82720\n  end_ms: 85430\n- text: Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  start_ms: 85430\n  end_ms: 87120\n- text: Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  start_ms: 87120\n  end_ms: 89410\n- text: Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  start_ms: 89410\n  end_ms: 91890\n- text: Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  start_ms: 91890\n  end_ms: 94410\n- text: Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  start_ms: 94410\n  end_ms: 96530\n- text: Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  start_ms: 96530\n  end_ms: 99170\n- text: Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  start_ms: 99170\n  end_ms: 101050\n- text: Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n  start_ms: 101050\n  end_ms: 103820\n- text: Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  start_ms: 103820\n  end_ms: 105820\n- text: Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  start_ms: 105820\n  end_ms: 108380\n- text: Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  start_ms: 108380\n  end_ms: 110790\n- text: Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  start_ms: 110790\n  end_ms: 112900\n- text: Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  start_ms: 112900\n  end_ms: 115430\n- text: Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  start_ms: 115430\n  end_ms: 117560\n- text: Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  start_ms: 117560\n  end_ms: 120060\n- text: Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n  start_ms: 120060\n  end_ms: 122690\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 122690\n  end_ms: 125020\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 125020\n  end_ms: 127580\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 127580\n  end_ms: 129890\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 129890\n  end_ms: 132660\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 132660\n  end_ms: 134030\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 134030\n  end_ms: 136830\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 136830\n  end_ms: 139240\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 139240\n  end_ms: 141370\n- text: Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  start_ms: 141370\n  end_ms: 143450\n- text: Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  start_ms: 143450\n  end_ms: 145890\n- text: Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  start_ms: 145890\n  end_ms: 147980\n- text: Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  start_ms: 147980\n  end_ms: 150630\n- text: Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  start_ms: 150630\n  end_ms: 153060\n- text: Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n  start_ms: 153060\n  end_ms: 155400\n- text: Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  start_ms: 155400\n  end_ms: 157370\n- text: Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  start_ms: 157370\n  end_ms: 160080\n- text: Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  start_ms: 160080\n  end_ms: 162120\n- text: Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  start_ms: 162120\n  end_ms: 164870\n- text: Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  start_ms: 164870\n  end_ms: 167200\n- text: Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n  start_ms: 167200\n  end_ms: 169750\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 169750\n  end_ms: 172040\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 172040\n  end_ms: 174550\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 174550\n  end_ms: 176870\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 176870\n  end_ms: 179770\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 179770\n  end_ms: 181040\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 181040\n  end_ms: 183970\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 183970\n  end_ms: 186370\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 186370\n  end_ms: 188380\n- text: ''\n  start_ms: 188380\nplain: |-\n  Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\n  Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\n  Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\n  Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n"},{"id":37785386,"name":"Nyxterides","trackName":"Nyxterides","artistName":"Dof Twogee, LEX","albumName":"G.T.K.","duration":207.0,"instrumental":false,"hasWordSync":false,"plainLyrics":"Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\nΑν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\nΜπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\nΚι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\nΖω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\nΓια τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\nΑπό τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\nΑπό μικρό παιδί, μου λέγανε\nΚάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\nΟι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\nΜα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\nΛένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\nΤο χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\nΕγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\nΟι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\nΠροσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\nΓιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\nΚι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\nΓιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\nΑφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\nΌσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\nΔεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\nΔεν έχω beef, δεν δίνω clout\nΤους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\nΗ Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\nΛες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\nΔεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\nΠαίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\nΜας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\nΤους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\nΛένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\nΚαι επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\nΠεριμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\nΉ σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\nΚαλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\nΜα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\nΞέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\nΔεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\nΟι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\nΜένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\nΤα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\nΝευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\nΜετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\nΝιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\nΠοτέ δε μένουμε μόνοι\nΜας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\nΜπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\nΝυχτερίδες μες στα μαύρα Audi","syncedLyrics":"[00:28.70] Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n[00:31.11] Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n[00:33.59] Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n[00:35.31] Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n[00:38.22] Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n[00:42.70] Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n[00:44.53] Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n[00:47.65] Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n[00:49.90] Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n[00:51.52] Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n[00:54.02] Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n[00:57.15] Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n[00:59.32] Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n[01:01.76] Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n[01:03.50] Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n[01:06.19] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[01:08.55] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[01:10.98] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:13.39] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:16.25] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[01:17.54] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[01:20.44] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[01:22.74] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[01:25.44] Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n[01:27.18] Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n[01:29.44] Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n[01:31.81] Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n[01:34.47] Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n[01:36.52] Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n[01:39.12] Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n[01:41.04] Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n[01:43.86] Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n[01:45.87] Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n[01:48.39] Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n[01:50.78] Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n[01:52.92] Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n[01:55.42] Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n[01:57.58] Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n[02:00.08] Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n[02:02.60] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:05.00] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:07.56] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:09.84] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:12.66] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[02:14.02] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[02:16.85] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:19.25] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:21.38] Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n[02:23.47] Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n[02:25.86] Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n[02:27.97] Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n[02:30.66] Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n[02:33.02] Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n[02:35.41] Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n[02:37.35] Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n[02:40.04] Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n[02:42.19] Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n[02:44.85] Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n[02:47.29] Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n[02:49.72] Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n[02:52.08] Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n[02:54.53] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[02:56.88] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[02:59.75] Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n[03:01.03] Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n[03:03.97] Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n[03:06.37] Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n[03:07.66] ","lyricsfile":"version: '1.0'\nmetadata:\n  title: Nyxterides\n  artist: Dof Twogee, LEX\n  album: G.T.K.\n  duration_ms: 207000\n  instrumental: false\nlines:\n- text: Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  start_ms: 28700\n  end_ms: 31110\n- text: Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  start_ms: 31110\n  end_ms: 33590\n- text: Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  start_ms: 33590\n  end_ms: 35310\n- text: Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  start_ms: 35310\n  end_ms: 38220\n- text: Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  start_ms: 38220\n  end_ms: 42700\n- text: Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  start_ms: 42700\n  end_ms: 44530\n- text: Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n  start_ms: 44530\n  end_ms: 47650\n- text: Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  start_ms: 47650\n  end_ms: 49900\n- text: Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  start_ms: 49900\n  end_ms: 51520\n- text: Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  start_ms: 51520\n  end_ms: 54020\n- text: Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  start_ms: 54020\n  end_ms: 57150\n- text: Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  start_ms: 57150\n  end_ms: 59320\n- text: Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  start_ms: 59320\n  end_ms: 61760\n- text: Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  start_ms: 61760\n  end_ms: 63500\n- text: Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n  start_ms: 63500\n  end_ms: 66190\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 66190\n  end_ms: 68550\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 68550\n  end_ms: 70980\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 70980\n  end_ms: 73390\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 73390\n  end_ms: 76250\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 76250\n  end_ms: 77540\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 77540\n  end_ms: 80440\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 80440\n  end_ms: 82740\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 82740\n  end_ms: 85440\n- text: Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  start_ms: 85440\n  end_ms: 87180\n- text: Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  start_ms: 87180\n  end_ms: 89440\n- text: Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  start_ms: 89440\n  end_ms: 91810\n- text: Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  start_ms: 91810\n  end_ms: 94470\n- text: Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  start_ms: 94470\n  end_ms: 96520\n- text: Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  start_ms: 96520\n  end_ms: 99120\n- text: Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  start_ms: 99120\n  end_ms: 101040\n- text: Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n  start_ms: 101040\n  end_ms: 103860\n- text: Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  start_ms: 103860\n  end_ms: 105870\n- text: Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  start_ms: 105870\n  end_ms: 108390\n- text: Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  start_ms: 108390\n  end_ms: 110780\n- text: Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  start_ms: 110780\n  end_ms: 112920\n- text: Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  start_ms: 112920\n  end_ms: 115420\n- text: Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  start_ms: 115420\n  end_ms: 117580\n- text: Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  start_ms: 117580\n  end_ms: 120080\n- text: Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n  start_ms: 120080\n  end_ms: 122600\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 122600\n  end_ms: 125000\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 125000\n  end_ms: 127560\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 127560\n  end_ms: 129840\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 129840\n  end_ms: 132660\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 132660\n  end_ms: 134020\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 134020\n  end_ms: 136850\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 136850\n  end_ms: 139250\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 139250\n  end_ms: 141380\n- text: Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  start_ms: 141380\n  end_ms: 143470\n- text: Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  start_ms: 143470\n  end_ms: 145860\n- text: Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  start_ms: 145860\n  end_ms: 147970\n- text: Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  start_ms: 147970\n  end_ms: 150660\n- text: Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  start_ms: 150660\n  end_ms: 153020\n- text: Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n  start_ms: 153020\n  end_ms: 155410\n- text: Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  start_ms: 155410\n  end_ms: 157350\n- text: Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  start_ms: 157350\n  end_ms: 160040\n- text: Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  start_ms: 160040\n  end_ms: 162190\n- text: Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  start_ms: 162190\n  end_ms: 164850\n- text: Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  start_ms: 164850\n  end_ms: 167290\n- text: Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n  start_ms: 167290\n  end_ms: 169720\n- text: Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  start_ms: 169720\n  end_ms: 172080\n- text: Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  start_ms: 172080\n  end_ms: 174530\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 174530\n  end_ms: 176880\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 176880\n  end_ms: 179750\n- text: Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  start_ms: 179750\n  end_ms: 181030\n- text: Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  start_ms: 181030\n  end_ms: 183970\n- text: Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  start_ms: 183970\n  end_ms: 186370\n- text: Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  start_ms: 186370\n  end_ms: 187660\n- text: ''\n  start_ms: 187660\nplain: |-\n  Ο εαυτός μου δυσκολεύει τις μέρες μου\n  Αν τον ρωτήσεις λέει πως προσφέρει\n  Μπαίνει μες στο μυαλό μου τα μεσάνυχτα\n  Κι οι στίχοι του είναι μαύροι σαν λεφτά από νταλαβέρι\n  Ζω για τα κίτρινα φώτα, που ανάβουνε τις νύχτες κάτω από τη ρωμαϊκή\n  Για τις neon ταμπέλες στην Εγνατία\n  Από τα ξενοδοχεία που γαμάν οι μυστικοί\n\n  Από μικρό παιδί, μου λέγανε\n  Κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι\n  Οι πιο πολλοί συμμαθητές μου χαίρονταν με μαλακίες\n  Μα εμένα υπήρχαν μέρες που όλα μου φταίγανε\n  Λένε πως στην χώρα μου έχει ήλιο\n  Το χαίρονται οι τουρίστες μες στα bungalows\n  Εγώ μάλλον γεννήθηκα μπάσταρδος\n  Οι βάλτοι με τραβάνε μέσα τους σαν να 'μαι βάτραχος\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα\n  Προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε\n  Γιατί μες στον βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε\n  Κι ούτε όλοι οι γερανοί του λιμανιού δε με σηκώνουνε\n  Γιατί γυρνάω αυτούς τους δρόμους σαν σβούρα;\n  Αφού βγάζω λεφτά, γιατί έχω τόση σκοτούρα;\n  Όσα κι αν βγάλω, τα χρωστάω σ' αυτήν\n  Δεν κοιτάμε από την άλλη, αυτό είναι\n\n  Δεν έχω beef, δεν δίνω clout\n  Τους συμφέρει να με λένε βασιλιά του underground\n  Η Καθημερινή, σ' ένα άρθρο της με είπε βραχύσωμο\n  Λες κι είναι η δουλειά μου να πηδάω για rebound\n  Δεν είμαστε αθλητές, δεν είμαστε καλλιτέχνες\n  Παίζουμε μονά σε στοιχειωμένες μπασκέτες\n  Μας μαρκάρουνε φαντάσματα κι έχουμε συμπαίκτες\n  Τους φίλους μας που φύγανε ψηλά σαν ρουκέτες\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n\n  Λένε πως στην χώρα μου εκτιμάνε την ζωή\n  Και επιλέγει ο καθένας μας το πως θα σκοτωθεί\n  Περιμένοντας στο πι την σύνταξη του να μπει\n  Ή σ' ένα γρήγορο αμάξι πάνω σε άσφαλτο υγρή\n  Καλά τα γηρατειά, ωραία και τα αυτοκίνητα\n  Μα οι πιο πολλοί μου φίλοι λένε \"δεν μας κάνει τίποτα\"\n\n  Ξέρουνε καλά στην εμπειρία αυτή\n  Δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει\n  Οι άνθρωποι γερνάν, φεύγουνε με τα χρόνια\n  Μένουνε kitsch φωτογραφίες, που ασχημαίνουν σαλόνια\n  Τα νυκτόβια πλάσματα όμως ζούνε αιώνια\n  Νευρικά τιμόνια, λερωμένα πνευμόνια\n\n  Μετά τις τέσσερις διαστέλλονται οι κόρες\n  Νιώθω μεγάλος μόνο τις μικρές ώρες\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n  Ποτέ δε μένουμε μόνοι\n  Μας προσέχει το φεγγάρι πάνω από το Γεντί\n  Μπλε σειρήνες, ουρλιαχτά και φακοί\n  Νυχτερίδες μες στα μαύρα Audi\n"}]